Αλέξανδρος Κ. Μπακατσέλος: συμπαθής «παππούς», αδίστακτος επιχειρηματίας

«Ο ‘’παππούς’’ έχει πρόσωπο στην πιάτσα», «Ο κυρ Αλέκος δε θ’ αφήσει έτσι τους εργαζόμενους», «Το όνομα Μπακατσέλος μετράει στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης» είναι  μερικές από τις πεποιθήσεις που ασπάζονταν και καλλιεργούσαν επί χρόνια για τον εργοδότη τους δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί υπάλληλοι του εκδοτικού συγκροτήματος του «Αγγελιοφόρου».

rsz_μπακατσελος_σαλλας

Ο Αλ. Μπακατσέλος (δεξιά) με το Μιχ. Σάλλα, πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς, σε πρόσφατη συνάντησή τους στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στο οποίο ο πρώτος είναι πρόεδρος (φωτογραφία Σάββας Αυγητίδης, βλέπε σε http://www.karfitsa.gr/2014/12/01/to-tet-a-tet-salla-me-ton-mpakatselo-fo/)

Πολλοί εργαζόμενοι της Εκδοτικής Βορείου Ελλάδος ΑΕ, της εταιρίας που εκμεταλλεύεται τον «Αγγελιοφόρο», τον «Αγγελιοφόρο της Κυριακής» και αρκετά άλλα έντυπα, έπεσαν από τα σύννεφα, όταν συνειδητοποίησαν ότι δυστυχώς ο «παππούς» ‒ όπως χαϊδευτικά αποκαλούσαν τον Αλέξανδρο Κ. Μπακατσέλο ‒ δε διέφερε και σε πολλά από κάποιους νεόπλουτους. Ποιους; Εκείνους τους νεόπλουτους που ασχολήθηκαν με τον κλάδο των εκδόσεων και, αφού εκμεταλλεύτηκαν την απατηλή λάμψη των φλας, άφησαν πίσω τους «φέσια» για 6-8 μήνες τόσο σε δεδουλευμένα όσο και σε αποζημιώσεις.

«Το κονδύλι για τις αποζημιώσεις σας υπάρχει. Από μένα δε θα χάσει κανείς σας τα λεφτά του». Αυτή η προσωπική διαβεβαίωση του Αλέξανδρου Κ. Μπακατσέλου, την οποία ο ίδιος έδωσε δημοσίως, ηχούσε καθησυχαστικά στα αυτιά όλων εκείνων που πίστευαν ότι έχουν να κάνουν με έναν καλοκάγαθο επιχειρηματία, που κρατά το λόγο του.

Από θέση ισχύος

Ωστόσο, στη σχέση εργοδότη – εργαζομένου δεν έχουν θέση οι διαβεβαιώσεις, το φιλότιμο, η καλοπιστία, το συναίσθημα. Πρόκειται για μια σχέση άνιση και ευνόητο είναι ποιος διαπραγματεύεται από θέση ισχύος.

Το πρόβλημα είναι ότι συχνά οι εργαζόμενοι πιστεύουν ότι έχουν μπροστά τους κάποιον που τους μοιάζει, έναν άνθρωπο με το ίδιο σύστημα αρχών και αξιών. Αλλά αυτό δε συμβαίνει. Όταν μπαίνουν στη μέση οι επιχειρηματικές στρατηγικές, το χρήμα και τα συμφέροντα, φανερά ή σκοτεινά, τότε οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο σωστό και το λάθος ή το ηθικό και το ανήθικο θολώνουν. Και το χειρότερο είναι ότι ακόμη και συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των εργαζομένων, που όφειλαν να γνωρίζουν ότι οι διεκδικήσεις δεν κατοχυρώνονται με λόγια του αέρα, «έφαγαν το παραμύθι» της μπέσας.

Συγκρουσιακή σχέση

Η σχέση εργοδότη – εργαζομένων είναι εξ ορισμού συγκρουσιακή, ένας πόλεμος. Οι υποσχέσεις δίνονται, για να μην τηρηθούν, τα πλάνα ανακοινώνονται, για να μην εφαρμοστούν  – απλώς και μόνο για να συντηρηθεί η εντύπωση ότι όλα βαίνουν καλώς.

Και τώρα που η αυλαία είναι έτοιμη να πέσει, ας αναρωτηθούμε:

  • Σε ποιον βαθμό συμβαδίζει με την εικόνα του φιλάνθρωπου επιχειρηματία ο κυνισμός με τον οποίο αντιμετωπίζει ο Αλέξανδρος Κ. Μπακατσέλος τις οικογένειες των 120 εργαζομένων του, που παραμένουν απλήρωτοι επί 5 μήνες και έκαναν Χριστούγεννα χωρίς το δώρο των εορτών;
  • Πώς συμβιβάζεται η εντιμότητα του «παππού», που παραμένει εκδότης του «Αγγελιοφόρου» και μέτοχος της Εκδοτικής Βορείου Ελλάδος ΑΕ, με την αφερεγγυότητα του επιχειρηματία, που αποφάσισε να αθετήσει όλες τις υποχρεώσεις του και να εγκαταλείψει στην τύχη τους αυτούς που οικοδόμησαν με τον κόπο τους επί 18 χρόνια το προφίλ του ιδίου ως εκδότη;
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s